Pańczyk

Nazwisko Pańczyk powstało jako zdrobniała forma od słowa «pan» lub od skróconej formy imion zaczynających się na Pan- — najczęściej Pankracy, dawniej noszonego w Polsce. Końcówka -czyk wskazywała pierwotnie na syna lub młodszego krewnego, więc Pańczyk oznaczał «syna pana» albo «małego pana» — mogło to być przezwisko nadawane chłopcu ze służby dworskiej, młodemu paniczowi lub potomkowi człowieka zwanego Panem.